Author: snvv-Sampadak1

–शिल्पा धर्माधिकारी– संध्याकाळी सारा आसमंत घरट्याकडे लगबगीने परत जाण्यार्‍या पक्षांने आणि त्यांच्या  किलबिलाटाने भरला होता. ऑफिस मधून परत आल्यावर  बाल्कनीत  ...

–स्वप्नील विलास अमृतकर — दुपारची वेळ होती. विठ्ठल मंदिरातील भजनाचा कार्यक्रम आटोपून अरुंधती नुकतीच घरी परतली होती. संध्या प्रहराची वेळ होत ...

  –उज्वला तायडे–    आमच्याकडे बाराही महिने पहाट ही पक्ष्यांच्या किलकीलाटानेच होते,पहाटेची वेळ म्हणजे पक्ष्यांची चाहूल लागण्याची वेळ. चिवचिव, कूजन, कुजबूज किंवा ...

—वैशाली चौधरी— एप्रिल महिन्याची दुपार, साधारण अडीच पावणे तीन वाजले असावेत. लंच नंतर ऑफिस मधल्या जास्तीत जास्त लोकांची जशी अवस्था ...

–वर्षा सबनीस — सकाळी जाग आली. डोळे किलकिले करून डोकं पांघरुणा बाहेर काढलं .अजून उजाडलं नव्हतं .परत पांघरूणात गुरफटून घेतलं ...

                                                       –निवेदिता शिरवटकर–                            घडाळ्याचा काटा जेमतेम १० चा आकडा गाठतो ना गाठतो तोच दाराची बेल वाजली.  रोजची वेळ लक्ष्मीम्माची !  ...

—रसिका राजीव हिंगे—           संवादन हे घडवित असते नात्याचे ते अतूट बंधन    सहवासाने कळते सारे सरते माझे माझे मी पण      ...

 –विशाखा पेंडसे-पंढरपुरे–  एप्रिल १९९८. माझी नववीची परीक्षा संपली. ही सुट्टी काही खरीखुरी सुट्टी नसतेच. मी आणि माझ्याच वयाची मुंबईची माझी ...

–पंकज पंडित– अल्लाउद्दीनच्या जादूच्या दिव्याची गोष्ट आपणाला माहीत  असेलच.  असा जादूचा दिवा मिळाला तर काय मज्जा येईल, नाही ! आपण ...

                                         –माणिक नेरकर–             ...